Walczę!

Wiosna nie sprzyja blogowaniu a tym bardziej kiedy ma się Małego Niziołka, który potrzebuje się wybiegać.
Wreszcie przyszła spóźnialska Wiosenka i nawet nie przeprosiła ;) za to, że tak późno. Zimno jeszcze ale przynajmniej słonko dopisuje. Korzystamy z uroków pogody nie wiedząc co zaserwuje kolejny dzień.
A prócz tego walczę kochane z choróbskiem, które poczyna sobie we mnie jak mu się podoba a ja próbuje ją przegonić.. nie obyło się niestety bez leków, których branie ledwo przechodzi mi przez gardło. Nie wiem co będzie dalej i ile wytrzymam ale walczę  o coś.... Małżonek wspaniały nie bardzo  się odnajduje w tym wszystkim.. śmieje się i myśli tylko o przyjemnościach ;)... ale spełnia się w roli taty niezastąpionego:)...Synuś vel Wielka Stopa rośnie i rośnie i.. rośnie:) jest wyższy od rówieśników chyba wda się w Chrzestnego..
A poza tym wyczekuję z niecierpliwością  już dzidziusia Koleżanki ( z którą czułam się jakbym chodziła w ciąży razem z nią) :), oglądam te wszystkie słodkości ( ma być chłopczyk :))w sklepach a Mąż zaczął rozglądać się za dziewczęcymi ubrankami..., który ma się pojawić już niedługo.
A tak poza tym codzienność.. przewartościowałam ją sobie trochę i wreszcie gramy z Mężem do jednej bramki...

nuta - Mirrors